Hier ben ik weer. Het is nu toch wel al even geleden. Een tijdje geleden ging ik naar 44 Gallery. Nu is er een nieuwe tentoonstelling. Ik ging eigenlijk redelijk onvoorbereid ernaartoe. Ik dacht: laat ik mezelf even verrassen… De fotograaf die deze keer zijn werk mocht presenteren was Dieter De Lathauwer. Hij fotografeert landschappen en interieurs. Toen ik zijn werk aan het bekijken was viel mij één gevoel sterk op. De duidelijke afwezigheid van levende wezens. Het had iets post-apocalyptisch. Het was niet alsof de mensen net buiten beeld waren. Het is alsof alles van de mens er is, behalve de mens. Deze zijn in rook opgegaan.

Maar het boeide mij niet echt. Ik vond het echt jammer. Ik deed moeite en probeerde de werken te laten inwerken op mij. Probeerde de sfeer de absorberen maar het deed mij niets. Ik vond de plaatsten en de momenten niet interessant. Twee mannen in de galerij waren nochtans lovend aan het spreken (en waarschijnlijk hadden zij er meer verstand van dan ik).

DIETER DE LATHAUWER

Ik ga een kijkje nemen op zijn website: http://www.dieterdelathauwer.com

Hier merk ik dat er af en toe wel mensen zijn. Maar ik begrijp er weeral eens niets van. Deze foto bijvoorbeeld geeft mij deze indruk: ‘pfff, ik moet nog een foto hebben. Ik trek mijn deur open en trek rap een foto van mijn tuin’.

DIETER DE LATHAUWER2

Ik heb moeite om al zijn foto’s te bekijken. Ik vind geen ‘beste foto’.

Conclusie: goeie of slechte fotograaf, daar kan ik niet over oordelen maar ik begrijp zijn werk alvast niet en het raakt mij niet.

Jammer, want ik kon echt wel een boost gebruiken…

 

Liesbet