Kriebel kriebel WAW

Published January 5, 2013 in Stap 3 : 3 fotografen leren kennen, Stap 7 : tentoonstellingen

Kriebel, kriebel, WAW. Dat is wat er nu in mij omgaat.

Ik ben net terug van een fototentoonstelling en ik voel de kriebels in mij bruisen, de energie en de opluchting.

De fototentoonstelling bleek een kleine kamer te zijn waar twee fotografen Wouter Van Vaerenbergh en Olivier Bekaert hun foto’s tentoon stelden. Toen we binnenkwamen waren ze nog bezig met de foto’s op te hangen. We waren blijkbaar wat te vroeg. We mochten toch binnen en al eens gaan piepen. Het was heel boeiend om hun gesprekken en discussies op de achtergrond te horen. Hoe zouden ze de kaders ophangen, welke foto waar, alles eens op de grond uitproberen. Leuk om te horen. Het leuke was dat de hele aureool die ik rond fotografen plaats, weg ging. Vooral toen de fotografen zelf ook begonnen te praten tegen mij. Ik zag mijn kans schoon om enkele vragen te stellen die mij blijven op de maag liggen. Ik moet zeggen dat Olivier mij echt goeie tips heeft gegeven en mij echt moed heeft gegeven. Hij vertelde mij dit:

Ook hij had het moeilijk in het begin om foto’s te trekken van wildvreemden op straat. Hij gaf mij de tip mee om altijd je fototoestel bij te hebben. In het begin haalde hij hem niet uit maar had hem toch al bij. Meer en meer durfde hij hem al eens boven te halen. In het begin sta je er wat onzeker en dat beïnvloedt mensen. Hij zegt: ‘enkele foto’s nemen en weer weggaan. Als je begint te praten dan is het niet goed. ‘ Op zich is dat natuurlijk al weer een discussie waard want soms kan een foto veel interessanter en mooier worden als je het verhaal erachter weet maar dat is nu niet het moment om er verder op in te gaan. Volgens Olivier moet je voor close-up  natuurlijk wel toestemming vragen. Kort en bondig, zonder lange gesprekken, zo vertelde hij mij.

Ik stelde Olivier ook nog de vraag wat een beeld nu goed maakte. Welke zijn het nu waard om opgehangen en uitvergroot te worden. Hij stelde mij gerust dat hij het van zichzelf de eerste 3-4-5 jaar ook niet zo goed kon zien. Als je merkt dat een foto echter blijft boeien, ook na vijf jaar, dan zit het wel goed. Veel foto’s nemen en er veel mee bezig zijn, dat is de boodschap. Op zich is dat niets nieuws maar het is wel interessant om het eens van een echt fotograaf te horen ook. En dan kan je je natuurlijk weer afvragen wat een echte fotograaf nu weer is… Vele vele discussies en vragen maar deze post is al lang genoeg. Bij lievelingsfotografen ga ik nog wat verder in op de foto’s.

 

Groetjes,

Liesbet

No Response to “Kriebel kriebel WAW”

Leave a Comment